Habitat

In de bomenkronen weidend, Als de windalf door het zwerk glijdt; Toon en galm verbreidend, Stervend, wordend, voor altijd... Waar dood en leven paren In ’n eeuwig gaande klankstroom, Ontwiekt door woudpilaren, Verheven door de heuvelzoom! Woudakoestiek – hoog opgaande basiliek Een groots en weids odeon... Woudakoestiek – symfonie der fantastiek ...in een componerend eon. Ommanteld met een klankkleed, Komt de akoestiek tot wasdom, Wordt de nasleep van een oerkreet, Gelengd door welvend land rondom. Hoog in de bomentransen, Gaan klanken op hun heenvaart, Waar gevlerkten zich verschansen – Geheimnisvol en horenswaard! Woudakoestiek – hoog opgaande basiliek Een groots en weids odeon... Woudakoestiek – symfonie der fantastiek ...in een componerend eon.

Submitted by NecroLord — Apr 26, 2025

Rondom onze schreden in het wildrijk foreest. Het donker decor snelde mijn jeugdige geest. De intimiteit die tussen vader en zoon, Won onder welving van een oudeiken kroon. Versteend opgerezen, met de sparren op wacht; De horde stond als één, als op een aanval bedacht! Welk een fantomenspel voltrok voor mijn blik? Incarnerend steen kwam nabij tot mijn schrik! Vanwaar kwam het zonverlegen volk? Aardschacht was hun trollenslot. Alven geketeld in een kolk; Thans gedoemd tot dwergenlot. Duisternis had haar muil reeds open gespalkt. Het licht der zonne werd, als door Skoell, verschalkt. Door de zwijnspriet geveld volgens het oudtijds verhaal; Thans versteend het dier door één zonnestraal! Zwartwildernis! Het zwartmagisch collectief trad, Kwam op een steenworp nabij, Hier in hun habitat Door wildernis’ nimbus omkranst, Stonden zij schier zij aan zij, In struweel diep verschanst... Vanwaar kwam het zonverlegen volk? Aardschacht was hun trollenslot. Alven geketeld in een kolk; Thans gedoemd tot dwergenlot.

Submitted by MetalElf — Apr 26, 2025

Als de bomen zijn verlaten, De ruigpoot hoge breedten tracht, Gaan geelklauw-acrobaten Radslaand van hun winterwacht. Met vroom verweven klauwen Beschrijven zij ten luchtdomein Een lofdicht op vertrouwen – Een hermetisch samenzijn Omkranst door een corona – Iconisch silhouet. Verklankt in antiphona Geheimvol amulet Als gevallen serafijnen: Satanisch luidt uw jubellied Uw hemels hel verschijnen, Doet ieder ander licht teniet Nu de wolken zijn verdronken; Ontnomen is hen ieder spoor. Waar dood en leven lonken, Elkanders prooi en predator. Omkranst door een corona – Iconisch silhouet. Verklankt in antiphona Geheimvol amulet

Submitted by Pestilence — Apr 26, 2025

Achter don’kre horizonten van Europa’s woudgewelf, Een uitvaart, dieper dan de schaûw, voltrekt in het jaar ’11. Aan de opgang van ’t gestamte speelt een herinnering der dag; Tragiek der laatste stralen, sterkt het woud met wild bejag. 100 jaren na uw dood Hoor ik uw Symphonie Avondlandse lotgenoot, Ontsteek uw zegevuren! Voor altijd in mijn hart vergood, Maakt mij uw evenknie. O zegevierend morgenrood Der stille ochtenduren! Wielend langs de hemel, door de alven opgespaakt, Het firmament in winterslaap, opdat zij weer ontwaakt! Divergent bespannen, een geest als sterrenlicht, Getand met wilde vlammen; duidt het nieuwe tijdsgewricht! Luidt mahleriaanse leus; Zonnegloren, glorieus! De uitvaart is onlangs vereeuwd; De tijd die alle wonden heelt... 100 jaren na uw dood Hoor ik uw Symphonie Avondlandse lotgenoot, Ontsteek uw zegevuren! Voor altijd in mijn hart vergood, Maakt mij uw evenknie. O zegevierend morgenrood Der stille ochtenduren!

Submitted by Morgoth — Apr 26, 2025

Vastberaân vliegt zij de onrust naar de keel, Allerwegen valt haar potentieel ten deel Schier ’t Neêrlands foreest aangedaan – Een kwestie van tijd welteverstaan! Haar kroost door Europa’s hand bevoogd, Haar gang door beemd en veld beoogd Gaarden langs ’t occidentale erf – Hoedt het woud voor secondair verderf! Neêrlands zomen verheffen zich onttralied; Thans verschanst zij in Duits aardgebied Nomadiserend in ’t Avondlands decor; Hier hervindt de wolvin de corridor; Voor haar ontvouwd een ree-bevolkte hal, Met het Veluws land als groeizaam dal. Wolven en wolvee – archaïsch sentiment; Toont de mens zich fier of decadent? Wildernis en beschaving gelieerd; Ogen door het maanlicht gestileerd Ongezien sinds eind 19e eeuw; Brengt ons terug wildernis’ schreeuw!

Submitted by NecroGod — Apr 26, 2025

Een kathedraal van sparren paart Treurgalm en blijde toon aaneen, Maakt de stilte horenswaard, Luidt echo’s uit een ver verleên. O patrones – omvat mijn zielezucht O patrones – ernst der uilenvlucht Wee ons, uw verweesde kroost! Ligt er vrede in ’t verschiet? Verhef ons met serene troost; Zing ons nu uw wiegelied... Moeder van de vrede Waakster van de rede O patrones – omvat mijn zielezucht O patrones – ernst der uilenvlucht

Submitted by VladTheImpaler666 — Apr 26, 2025

This track is instrumental.

Is this song not instrumental?

Diep in de ware habitat Met mystieke paden, Schier beschenen door het alvenrad Talloze bomen om mij heen Zijn als palissaden, Door de kronen klinkt hun windgeween Foreest in tweelicht Fluweel beschemerde hal Foreest in tweelicht Grotesk beschaduwd toverdal Schemering toont haar symmetrie, Naakt op stille schreden, Temidden van schimmenspel en feeërie Schuil gaand voor het stads getier; Het foreest aanbeden Sympathiserend met het schemerdier Foreest in tweelicht Fluweel beschemerde hal Foreest in tweelicht Grotesk beschaduwd toverdal

Submitted by Corpse Defiler — Apr 26, 2025

Mahleriaanse vragen Vervagen in de nacht. Op dwergenschoft gedragen: Het firmament in sterrendracht. Met waarheidszin ontwakend, In kosmos’ grootse hal. De ware hoogte nakend, Vaart mijn geest uit het tranendal. Ondermaans – lunarisch sanatorium Verheven odyssee! Ondermaans – kosmisch crematorium Koorts is een toorts in de crypten der Idee Gedachten maken sprongen, Lijk dansen op de maan. Van eeuwigheid doordrongen, Paart mijn geest aan ’t aards bestaan. Uit een mentaal apogeum, Danteske atmosfeer; Van Saturnus’ empyreum Daalt mijn blik op aarde neer. Ondermaans – lunarisch sanatorium Verheven odyssee! Ondermaans – kosmisch crematorium Koorts is een toorts in de crypten der Idee

Submitted by Morgoth — Apr 26, 2025