De Verboden Diepte I: Veldslag op de Rand van de Wereld

Dit zijn de generaties van de eerste voorvaderen.<br/> Natie makers, koning vaders.<br/> De aartsheren en goden doders.<br/> De wereld beefde in hun aanwezigheid<br/> en de kosmos schikte zich naar hun evenbeeld.<br/> <br/> In de dageraad van bestaan, liep men met Goden.<br/> In die dagen waren er helden, mannen van vermaardheid.<br/> Maar men stierf van ijver en stak de goden neer.<br/> Nu loopt men alleen, voor altijd alleen.<br/> <br/> De stervende Goden in hun toorn vervloekten de mens.<br/> “Laat hen steden bouwen, waar zij leven als wolven.<br/> Laat ze in wreedheid leven. In doodsangst en gevaar.<br/> De waarheid zal verboden zijn, iedereen een leugenaar.”<br/> <br/> De burchten wérden groot en de muren stónden hoog.<br/> Men richtte de speren naar elkaar en het bloed vloeide door de straten.<br/> Verboden werden gebeden, in steen gegrift en bewaakt.<br/> De wachters sloten de poorten, de dystopie volmaakt.<br/> <br/> "Voorbij de horizon is het verboden ravijn<br/> De eeuwige leegte, buiten tijd, buiten vorm.<br/> Zij omringt de wereld, het diepste domein.<br/> Het rijk van creatie, essentie, destructie.<br/> <br/> En zij roept."<br/> <br/> "Er is een stem die mij roert,<br/> Ik sluit mijn ogen en hoor.<br/> Het is het lot dat mij zoekt.<br/> De verboden diepte roept mij voort."<br/> <br/> In het zonlicht blind voor de ketenen die hem bonden<br/> Gesmeed door wijlen mannen, koningen en goden<br/> Alleen de nacht in haar eerlijkheid liet hem doorgronden<br/> En zag hij het pad dat hem werd verboden.<br/> <br/> De wachters spraken.<br/> “De poort is gesloten<br/> Niemand krijgt het recht!<br/> Laat varen alle hoop,<br/> Stap voorts en vind de dood.”<br/> <br/> “Ik ben de schutter die nooit mist<br/> de spreker die nooit veinst<br/> Mijn ketenen zijn gebroken<br/> En mijn zwaard is ontbloot.”<br/> <br/> De verboden diepte roept mij voort.<br/> Ik vertrek en heb de wachters vermoord.

Submitted by Iron_Wraith — Jun 06, 2026

Lyrics:<br/> <br/> “Iedere tiran heeft zijn vertrouwelingen.<br/> Iedere vertrouweling heeft zijn redenen.<br/> Iedere reden heeft een waarheid.<br/> En de waarheid, die wordt geschreven door de tiran ”<br/> <br/> Eerst kwamen zij die loyaal waren aan de troon,<br/> Wier toorn mij door de poort is gevolgd.<br/> Krijgers, mannen van hoge komaf,<br/> Zij die nooit weigeren, laag en laf.<br/> “Keer weder! Verstoorder van de vrede!<br/> Daar uw handen zijn besmeurd met het bloed van de wachters!"<br/> <br/> “Slaven!<br/> Alleen een tiran kan van vrede spreken.<br/> Wanneer speren wijzen naar binnen en buiten.”<br/> <br/> “Zij zullen mij haten, verafschuwen en smaden.<br/> Angsten en beven voor wat ik zal ontwaken.<br/> En ik zal lijden tot in lengte van dagen.<br/> Want het lot is wreed en zal mij eeuwig belagen.”<br/> <br/> Na de krijgers kwamen de wijsgeren.<br/> Wier angsten mij door de poort zijn gevolgd.<br/> Dit volk zo trouw aan hun eigen gelijk.<br/> Hun blik was scherp, hun visie troebel.<br/> “Keer weder! Ontkenner van waarheid!<br/> De afgrond van de wereld is het domein van de dood!”<br/> <br/> “Hazenharten!<br/> Doodsangst laat zich niet temmen<br/> Ik laat mij niet gijzelen door angstige stemmen.<br/> <br/> Stap voor stap, de blik vooruit.<br/> <br/> “Hypocrieten!<br/> Jullie tempels zijn gebouwd op de ruïnes<br/> van hen die de diepte gezien hebben!”<br/> <br/> Als laatst volgde een vriend van mijn huis.<br/> Wiens treurnis mij door de poort is gevolgd.<br/> Mijn aanzicht deed hem wenen, tranen met bloed.<br/> Onbegrip in zijn ogen, rouw onder zijn moed.<br/> <br/> “Keer weder! Je hebt het ons beloofd.<br/> Ze maken ons dood, ze maken ons dood.<br/> <br/> Ik smeek U. Houd uw belofte aan ons!<br/> Behoed ons van de razernij.”<br/> <br/> “Zij zullen mij haten, verafschuwen en smaden.<br/> Angsten en beven voor wat ik zal ontwaken.”<br/> <br/> “Vergeef mij!”<br/> De verboden diepte roept mij voort.<br/> <br/> “En ik zal lijden tot in lengte van dagen.<br/> Want het lot is wreed en zal mij eeuwig belagen.”<br/> <br/> “Vergeef mij!”<br/> Ik vertrek en heb mijn familie vermoord.<br/> <br/> Stap voor stap, de blik vooruit.<br/> Stap voor stap, met verhaaste tred.<br/> Stap voor stap, altijd voorwaarts.<br/> Stap voor stap, met zwaard en schild in hand.<br/> Stap voor stap...

Submitted by Iron_Wraith — Jun 06, 2026

Er waren er opstanden in die dagen.<br/> Want de koning wás blind en het land wás dor.<br/> En zij begunstigden mij.<br/> Eerst enkelen, toen honderden, toen duizenden.<br/> <br/> Zij boden mij hun zwaard, boog en speer.<br/> Zij kroonden mij en presenteerden mij mijn banier.<br/> Acht pijlen, wijzend vanuit binnen naar buiten, wit op zwart.<br/> Symmetrisch onder een gouden kroon.<br/> <br/> Toen kwamen zij.<br/> De wraak van het oude rijk vormde zich aan de horizon.<br/> De slaven legers van de koning van een duizend ketenen.<br/> Eerst enkelen, toen honderden, toen duizenden.<br/> <br/> Een woud van hout, ijzer en vlees. Gruwelijk en scherp.<br/> Onder de banier van het gesloten oog, zwart op wit.<br/> De grond beefde bij hun aankomst.<br/> En zij zongen, die muur van speren.<br/> Zij zongen.<br/> <br/> “De klap van de zweep<br/> brengt ons naar de strijd.<br/> Wij marcheren dag en nacht.<br/> <br/> Één in geest en tred.<br/> En één in trouw en daad.<br/> Wij vechten dag en nacht."<br/> <br/> En wij ontmoetten hen.<br/> De dans des doods was begonnen.<br/> Schildmuren formeerden zich, wapens werden ontbloot.<br/> Iedere stap een intimidatie, imitatie , in formatie.<br/> <br/> Totdat de stilte viel<br/> Als een gigant die zijn adem staakt.<br/> Even was iedereen één met de oneindigheid.<br/> Een zaligheid vóór de wreedheid, mensheid, waarheid.<br/> <br/> Alle gruwelijkheid in de mens werd manifest<br/> bij de ontmoeting tussen krijger en slaaf.<br/> Een grote schok ging door het land.<br/> En zij stierven.<br/> Eerst enkelen, toen honderden, toen duizenden.<br/> <br/> Gulzig dronk de aarde het bloed van de doden.<br/> Stervenden kermden scholden en vervloekten<br/> De slag verwerd een strijd op een duizend lijers.<br/> En de speren staken door, erdoor, eronderdoor.<br/> <br/> Ik telde wie nog stond, wie mij nog trouw was<br/> Wie mij nog diende, wie nog in leven was.<br/> Eerst duizenden, toen honderden, toen enkelen.

Submitted by Iron_Wraith — Jun 06, 2026

In de sluitende momenten van de slag troffen de aanvoerders elkaar en hij herkende zijn broer. Het<br/> gesloten oog trots op zijn borst.<br/> “Broeder, ben jij dat?”<br/> -”Ja broeder, ik ben hier”.<br/> Maar zijn liefde werd niet beantwoord en zijn broer sneed hem neer. En het was daar dat zijn broer<br/> hem over zijn schouders hief en hem naar de rand van de wereld droeg, waar hij hem de diepte in<br/> wierp.<br/> <br/> De steek was diep, de pijn was groot.<br/> Mijn kleding doorweekt met bloed.<br/> Doordrongen van verraad, blind met haat.<br/> “Waarom ben ik vervloekt?”<br/> “Is de val die ik nu doe,<br/> van mijn eigen makelij?”<br/> Het lot is wreed gebleken<br/> Ik stort de verboden diepte in.<br/> <br/> Vallend opende ik mijn ogen<br/> en ik zag een wereld van vuur.<br/> Demonen krioelden overal,<br/> gevleugeld en gehoornd.<br/> Het grootste genot kregen zij<br/> van het kwellen van de ziel.<br/> Ik werd gevolgd door vurige ogen,<br/> duikelend in het diepste dal.<br/> <br/> Vuur maakte plaats voor ijs.<br/> Het was hier duister en koud.<br/> Dit was de plaats waar goden stierven.<br/> Hun lijken maakten mij stil.<br/> Rood bloed vloeide eeuwig uit hun lijven.<br/> Waar roestige wapens ze hadden doorboord.<br/> Dit waren de zwaarden van mensen<br/> En het bloed stroomt eeuwig door.<br/> <br/> Daar in het diepste duister<br/> Viel ik in het meer van bloed.<br/> Het licht verdween uit mijn ogen<br/> “Waarom ben ik vervloekt?”<br/> Terwijl ik stierf hoorde ik een stem<br/> “Zwem naar de bodem en hoor mijn naam.”<br/> Mijn derde oog werd geopend<br/> en ik vond een tweede adem.

Submitted by Iron_Wraith — Jun 06, 2026