Escapism

No lyrics have been submitted for this track yet.

No lyrics have been submitted for this track yet.

In the place where the common sense is ruined And all kind of hopes are forever lost, The light of existence is slowly fading in my mind, I'm almost buried within these walls. On the edge of insanity I count the time, When they will embrace my flesh with belts, When the chains of oppression will suffocate my mind, They will cast away the last drops of my sanity. Through the blinded window of the tarnished room, Heaven casts its malicious glance, Shattering noise of silence fills this empty space. These deadly seconds resurrected the last delight of my life. Within this mental leprosarium, among the dusted walls, I observe the way they cure, scorching minds, devastating souls, They amputate the joy, they cut out love, and they silence the voices of reason, And those who are healed stay with emptied eyes, Free from pain but left here forever. They are condemned to stay within these walls once for all. Open my mind and infest it with fear, Open my mouth and fill it with screams, Open my soul and fill it with grief, Open my heart and fill it with bile. And tear my flesh with your cold iron, Envenom my soul with your black poison, Destroy my mind, inhale the horror into me. Repulse me from thoughts about life, Bury my sanity deep in me. Signs of consciousness will die in my eyes. The edge between the realities is shattered to pieces. Put your hand on my chest - you will feel no heartbeat, Avulsed wounds are slowly bleeding. My existence is denied, full of fear hopeless eyes, Irretrievable loss of meaning. Here is the place where common sense is ruined, I will not ever remember my own face and name. Imprisoned here within this maze of torment, In the painful absence of light, my reality is ruined. My reality is ruined...

Submitted by johnmansley — Apr 26, 2025

გამოძახილი წარსული დღეების, მოჰფენს სინათლეს მიმქრალ გონებას, გაყინულ სხეულს მწველად დასუსხავს ცივი ნემსები შავი წვიმისა. ტანჯვით ჩახშობილი ყვირილი მკერდში დაამსხვრევს გაცრეცილ სინათლეს და გააშავებს ნესტიან მიწას მათრახდარტყმული გონების სისხლი. მე გავიგონებ მათ ჩურჩულს ჩემი ყვირილის ხმაში, გაიყინება მზერა მარადისობის ჟამში, და ატირდება წვიმა დაუღალავი ლოცვით, შეიმოსება ზეცა სამგლოვიარო ძაძში. ხელის კანკალით გავიგლეჯ მკერდს, რომ ჩავწვდე ნეკნების გისოსებს, გულს მივწვდები და მოვაშთობ ფეთქვის დავადუმებ ხმებს. რომ სამუდამოდ მივიკეტო ჩემს უკან კარი, ნაცრად ვაქციო მე სამუდამოდ ჩემი გვამი, წავიდე ისე რომ არ გავთბე მე მზის სინათლით, შევეგებები მათ, ნაცნობი თვისთა გრიმასით. Gamodzakhili ts’arsuli dgheebis Mohpens sinatles mimkral gonebas Gaq’inul skheuls mts’velad dasuskhavs Tsivi nemsebi shavi ts’vimisa T’anjvit chakhshobili q’virili mk’erdshi Daamskhvrevs gatsretsil sinatles Da gaashavebs nest’ian mits’as Matrakhdart’q’muli gonebis siskhli Me gavigoneb mat churchuls chemi q’virilis khmashi Gaiq’ineba mzera maradisobis zhamshi Da at’irdeba ts’vima daughalavi lotsvit Sheimoseba zetsa samgloviaro dzadzshi Khelis k’ank’alit gaviglej mk’erds Rom chavts’vde nek’nebis gisosebs Guls mivts’vdebi da movashtob Petkvis davadumeb khmebs Rom samudamod mivik’et’o chems uk’an k’ari Natsrad vaktsio me samudamod chemi gvami Ts’avide ise rom ar gavtbe me mzis sinatlit Shevegebebi mat, natsnobi tvista grimasit [Translation:] Echo of days past Will light the darkened mind. Cold needles of black rain Will burn frozen body. Scream from the chest muted by suffering Shatters torn light. And blood of scourged mind Colors wet soil black. I will hear their whisper through my scream, Eyesight will freeze in moment of eternity, And rain will weep with tireless prayer, Heaven will wear mourning tatters. With shaking hand I will tear my chest To reach the bars of ribcage. I will reach the heart and choke it Will silence the sound of beating. To close the doors behind me forever, Turn to ash my body forever, To leave never being warmed by the sunlight, To greet them with familiar grimace.

Submitted by Corpse Grinder — Apr 26, 2025