Luwte
De zon van het alledaags bestaan Brandt de huid op mijn lichaam De warmte is ondraaglijk Ik ga door omdat het moet Mijn lichaam en mijn geest, in een wereld fictief Mijn lichaam en mijn geest, eenzaam in de tijd Ik wacht al jaren en jaren totdat Haar geest mijn lichaam overneemt Ik wacht al jaren en jaren totdat Ik de lege eeuwigheid ga zien Ik wacht al jaren en jaren totdat Haar geest mijn lichaam overneemt Ik wacht al jaren en jaren totdat Ik de lege eeuwigheid ga zien Nachtrust koelt mijn lichaam af Buiten staat het lеven stil Eindelijk kan ik ontwaken In dе omgeving die niemand wil Met vertroebelde ogen Kijk ik de wereld aan En altijd weer dezelfde visie Er is geen doel voor dit bestaan Gevangen in vlees en bloed Omringd door mijn verdomde ziel Laat mij los dan kan ik eindelijk gaan Het leven is een trieste openbaring Die duidelijk maakt dat Wanneer mijn ogen sluiten Ik de lege eeuwigheid ga zien
Submitted by Nargaroth — Jun 04, 2026
Waar ik ben geweest Kun je niet zijn En zul je niets voelen Dit is een plek van mij
Submitted by Nargaroth — Jun 04, 2026
Ik schraap mijn keel en kijk omhoog Witte vlekken worden gevormd Gevormd door inktzwarte kronkels Een schreeuw die mijn mond niet verlaat Nog nooit zo diep werden mijn wortels geraakt Nog nooit zo diep zat het gif in mijn aders Nog nooit zo diep werden mijn nerven verbrand Een schreeuw die mijn mond verlaat Dit is mij meer voor nu en later Een plek die je nooit kennen wil Dit is mij meer voor nu en later Een plek diе je nooit kennen wil Dit is mij meer voor nu еn later Want ik sta in stilstaand water
Submitted by Nargaroth — Jun 04, 2026
De ontluiking van mijn ontkenning Ik zie de plicht van vormen Waar zijn de zielloze woorden De roerloze gestaltes op de heuvel Waar is het mens dat geen woorden kent Enkel nog een wens Mijn bevroren adem Vormt geen nieuwe woorden Verdwaald in de woorden Hoor ik het vergif in het gelach
Submitted by Nargaroth — Jun 04, 2026