Wederkeer

Wunjo, Othala, Ehwaz, Naudiz Wunjo, Othala, Ehwaz, Naudiz Ansuz, Thunraz, Tiwaz, Wodanaz Wodan, hoort mijn woorden op de wind Spreek tot mij nu het noodweer mij verblindt Leer mij de woorden, geef mij de kracht Ik rits nu de runen en roep om uw macht Hagalaz, verwoestende storm Het noodlot nabij Wodan, hoort mijn woorden in de nacht Leer mij te strijden, van angsten bevrijden nu t onheil naar mij lacht Wijs mij de zege, werp nu uw speer Schenk mij uw woede, het vuur van weleer Met Donar en Tiwaz' beschermende kracht Zal ik niet schuilen maar strijd door de nacht Wunjo, Othala, Ehwaz, Naudiz Ansuz, Thunraz, Tiwaz, Wodanaz Hiеr zal ik niet sterven, vеrbijt ik de pijn En draag ik mijn lijden tot het voorbij zal zijn Wunjo, Othala, Ehwaz, Naudiz Ansuz, Thunraz, Tiwaz, Wodanaz De storm raast voort Verblindt en bevreest Woedt in mijn wezen Lichaam en geest Maar in mijn handen Klamp ik het zwaard Gewijd aan de hoge Laat mij onvervaard En ooit zal ik vallen In gevecht met de tijd Maar eerst zal ik strijden Voor ik naar ginder rijd Niet deze nacht Wunjo, Othala, Ehwaz, Naudiz Ansuz, Thunraz, Tiwaz, Wodanaz Aan het einde van mijn krachten zie ik ze staan: Alle runen die ik voor mijn ogen zag Die ik in de stenen kerfde opdat ik straks Tot aan het einde der tijden zal bestaan Wunjo, Othala, Ehwaz, Naudiz Wunjo, Othala, Ehwaz, Naudiz Ansuz, Thunraz, Tiwaz, Wodanaz

Submitted by Pestilence — Feb 07, 2026

Sinds de dag van mijn bestaan Leerde ik de zege volgen Nam het zwaard van vader aan En vulde mijn leven Met vieren en vechten Geen pul kon mij besten Bodemloos, tomeloos De roes der zege dreef me voort Onstuimig en in strijd gedoopt Ik ken geen angst voor de dood In de hal waar mede vloeit Drink ik met de goden (Walhalla) Feest ik in hun hallen (Walhalla) Ik nam haar hand Zij gaf mij nieuw leven Daar op mijn vaders land Daar vond ik de vrede En in de grote hal Vertelden wij verhalen Van zege en van strijd De roem van onze daden Het volk verhaalt van onze faam En nageslacht draagt mijn naam In de hal waar mede vloeit Drink ik met de goden (Walhalla) Feest ik in hun hallen (Walhalla) Sterk tot het einde Staand tot aan de laatste man Ik botvier mijn lusten Niets dat mij weerhouden kan Oh drink met de goden en feest in hun hallen Oh drink met de goden en feest in hun hallen Oh drink met de goden en feest in hun hallen Oh drink met de goden en feest in hun hallen Ziet deze strijder hoort hem nu aan Hij kerfde zijn sage, zijn levensverhaal Zocht steeds naar de zege, ver van zijn land En danste door steden die hij had verbrand Urth spon haar draden en bracht hem weerom Hij vond zijn bestaan alwaar hij ooit begon Omringt door zijn sibbe, bij 't vuur van zijn haard Vond hij de vrede en rustte zijn zwaard En als ik val, in mijn laatste strijd Word ik door Walkuren geleid En drink ik met de goden (Walhalla) Feest ik in hun hallen (Walhalla) (Walhalla) Sterk tot het einde (Walhalla) Staand tot aan de laatste man (Walhalla) Ik botvier mijn lusten (Walhalla) Niets dat mij weerhouden kan

Submitted by Pestilence — Apr 26, 2025

Broeders, zusters sluit nu aan In het uur der zege Luidt de hoorn de dag breekt aan In het uur der strijd Schild aan schild voor 't vaderland In het uur der zege Breek de aanval, houdt nu stand In het uur der strijd En wij zingen Van eer en woede in t gevecht Een veld gedoopt in s vijands bloed En t hart vervuld van heldenmoed Pijlenstorm ontneemt hun zicht In het uur der zege Zwaard doorsnijdt het ochtendlicht In het uur der strijd Krijgеrs zingt de goden eer In het uur dеr zege Walkuren dalen op ons neer In het uur der strijd En wij eren Zij die vielen in t gevecht Zonen van de woeste grond En dochters van de morgenstond En wij drinken Op broederschap en heldendaad De wederkeer naar huis en haard Waar vrouwe wacht met gouden haar

Submitted by Pestilence — Feb 07, 2026

Hier zal ik leven Hier zal ik sterven Hier zal ik zij aan zij blijven staan Eén voor de eer en Eén voor de glorie Tot ons de moed en kracht zal vergaan In mijn regiment kijk ik om me heen En voel me meer dan ooit alleen Weer een dag vol van bloed, weer een nacht vol met pijn En morgen zal steeds weer hetzelfde zijn 'T Is dezelfde dag op een andere tijd Verwrongen, verwoestende werkelijkheid En voort duurt de strijd Ik verzamel de moed, de wanhoop nabij En toon ik voor één keer de duivel in mij Nog eenmaal de waanzin en pijn tegemoet Zoals ook mijn vijand het voelen moet Hier zal ik leven Hier zal ik sterven Hier zal ik zij aan zij blijven staan Eén voor de eer en Eén voor de glorie Tot ons de moed en kracht zal vergaan Hier zal ik leven Hier zal ik sterven Hier zal ik zij aan zij blijven staan Eén voor de eer en Eén voor de glorie Tot ons de moed en kracht zal vergaan Aan het einde van mijn tijd Ligt mijn laatste zekerheid Nu ik sterven zal ben ik ervan bevrijd Maar voor eeuwig duurt de strijd Dit is dan mijn eind Er rest mij geen tijd Ik geef dus maar toe aan de werkelijkheid En voort duurt de strijd

Submitted by Pestilence — Feb 07, 2026

Oeros, Oeros, Oeros Oeros, Oeros, Oeros Oeros, Oeros, Oeros De wereld ontwaakt in ochtendrood Als bloed bij 't breken van de dag Tomeloos, onverdroten Jaag ik op deze woeste kracht Oeros, Ontembaar Oeros, Ontbonden De Oeros ontslaapt En de die man ontwaakt De Uruz in mijn hart Ontketen mijn verstand Mijn kracht Neem dit offer hoort mijn bede Tot de sterken toe te treden Mijn speer treft haar doel, de Oeros ontlaadt Met horens als zwaarden en ogen vol haat Rood kleurt de grond, een hevige strijd Ons bloed vermengt en het beest bezwijkt Oeros, Ontembaar Oeros, Ontbonden De Oeros ontslaapt En de die man ontwaakt De Uruz in mijn hart Ontketen mijn verstand Mijn kracht Neem dit offer hoort mijn bede Tot de sterken toe te treden Oh, Uruz doop mij in het bloed Vereen mij met uw moed En de woede van het wezen Is in mijn ziel herrezen Oeros, Oeros, Oeros Oeros, Oeros, Oeros Oeros, Ontembaar Oeros, Ontbonden De Oeros ontslaapt Oeros, Ontembaar Oeros, Ontbonden De Oeros ontslaapt En de die man ontwaakt De Uruz in mijn hart Ontketen mijn verstand Mijn kracht Neem dit offer, hoort mijn bede Tot de sterken toe te treden Oh, Uruz doop mij in het bloed Vereen mij met uw moed En de woede van het wezen Is in mijn ziel herrezen Mijn weerbaarheid bewezen

Submitted by Pestilence — Feb 07, 2026

Verlangend naar de zegetocht Onder vaandels van het vaderland Vechtend immer voor de eer Gelovend in de wederkeer Met onbesuisde krijgslust Verankerd in ons beminde land Speermannen aan de top van het krijt De Carnyx klinkt aan de overkant Beroofd van ons geloof en trots Is het leven ons niets meer waard Onze kracht zit diep geworteld Onbereikbaar voor het langste zwaard

Submitted by Dahmers Fridge — Apr 26, 2025

Oh hoort de kille wind, huilend door het woud Schuil voor de wintervorst, hij teistert ons met kou De warme zon verloor haar kracht, we zien nu slechts haar gloren Een winterstorm belaagt het land en het leven wordt bevroren Wij tarten de ijzige kou Met vuur dat nimmer doven zal En ontsteken de moed in haard en hart Voor de weg door de ijzige nacht Gevangen, een kooi van ijs op woeste kille vlakten Waar hoop vergaat en schreeuw verstomt in winters' gure nachten Nimmer zagen wij een kracht zo koud en ongetemd Dat geest bevriest en 't lichaam smacht tot de zon haar stralen wendt Wij tarten de ijzige kou Met vuur dat nimmer doven zal En ontsteken de moed in haard en hart Voor de weg door de ijzige nacht De donkere reis naar het licht Gevecht tussen leven en dood Mijn adem vermengt zich met mist Een kille nevel in de duisternis Doden rijden van vlees ontdaan Jagend en joelend langs de bleke maan Dit is de langste nacht van het jaar De wereld staat stil en de dag lijkt niet te bestaan Mens en dier bevroren in de tijd, wachten smachtend op de zon Als het dodenleger door de hemelen rijdt Het ijs in onze baarden, de kou in onze voeten Waar is de zon? Wanneer mogen wij haar begroeten? De donkere reis duurt voort en kou striemt mijn gelaat Twaalf ijzige nachten door dit kille winters gewaad Als heide onder voeten kraakt En een winterstorm door de hemelen raast Verheugt u nu de twaalfde nacht Zij brengt het licht weer van de dag Daar aan de einder breekt de zon de winternacht Zij zal ons bevrijden van ijzige greep die de winter bracht Wij tarten de ijzige kou Met vuur dat nimmer doven zal En ontsteken de moed in haard en hart Voor de weg door de ijzige nacht De donkere reis naar het licht Gevecht tussen leven en dood

Submitted by Pestilence — Feb 07, 2026

Door 't duister der nacht Door 't vuur van de dag Volg ik het pad naar de wijsheid Ik leef en leer, ik offer en eer Ik hoor, ik zie, ik spreek Met vriendschap en vreugd Verlies en met deugd Omkleed ik mijn ziel en mijn zinnen Iedere dag, zolang ik mag Voel ik, vraag ik, weet ik Raidho, Raidho Van de schoot die mij baarde Tot aan mijn dood Met moed en beleid En 't verstrijken der tijd Vind ik het vuur in mijn leven Het kind opgebloеid, mijn geest is gegroeid Hoor ik, zie ik, leef ik Raidho, Raidho Van dе schoot die mij baarde Tot aan mijn dood op deze aarde Raidho, Raidho Zo de zon die de morgen bracht Weer sterven zal in de nacht En komt mijn tijd, dan stel ik met zekerheid Mijn leven lang werd ik door Raidho geleid Raidho, Raidho, Raidho... Raidho, Raidho Van de schoot die mij baarde Tot aan mijn dood op deze aarde Raidho, Raidho Zo de zon die de morgen bracht Weer sterven zal in de nacht

Submitted by Pestilence — Feb 07, 2026

No lyrics have been submitted for this track yet.

Zij staat op de vlakte, een plek voorbij onze oorden Haar armen gespreid naar hen die haar toebehoren Vrouwe Holda, moeder der aard Toon ons uw wegen, geef ons uw raad En hoed de zielen die van heinde en ver tot u komen Holda, Holda Zij rijdt met de Hoge en jaagt aan het zwerk Zij spreekt, en de doden verlaten hun zerk Zij drijft de stormwind vooruit in dе langste der nachten Bеhoedster van zielen verstoken van 't kruis Zij reikt hen de hand en geeft ze een thuis Aan het eind van de wel daar staat ze hen op te wachten Holda, Holda En waar zij gaat gehoorzaamt de aard Gekleed in haar winters gewaad Weeft zij de wolken, bedekt ons met sneeuw Hoedster der stormen Zij is de wording, de dood, de de cyclus van het leven En bij haar bron worden heil en onheil gegeven En waar zij gaat gehoorzaamt de aard Gekleed in haar winters gewaad Weeft zij de wolken, bedekt ons met sneeuw Hoedster der stormen Offer dan de laatste schoof der korenaren Roep haar aan, daar bij haar bron Want waar zij gaat zal de aarde weder baren En delen wij in haar oogst (Hop, hop, haastige man Onze kat heeft laarzen aan Rent daarmee naar Holda's bron Vindt een kindje in de zon) Hoogten, diepten spreken haar naam Eeuwige vrouwe, hoort mij aan Ontsteek de daadkracht, de ijver in mij Breng dan het leven terug in Mei Spreek mijn naam in de langste nacht Roep mij, en ik neem deel aan uw jacht Holda, moeder van de aard

Submitted by Pestilence — Feb 07, 2026

Ik volg de weg waar het bospad helt Voorbij de berken naar 't heideveld En ik sluit mijn ogen in de heldere zon En voel de warmte die de aarde doordrong Bracht leven aan de kille grond Opdat zij haar kracht hervond Ontsteek nu het zomervuur Dans tot in de nacht Voel de dauw in het ochtenduur Nu wendt het zonnerad Langs beek en bos over glooiend land En velden bewеrkt door mensenhand De adеm tussen zaaien en oogst Een weelderige dans tussen leven en dood Trots draagt zij haar groen gewaad Een krans van bloemen in het haar Ontsteek nu het zomervuur Dans tot in de nacht Voel de dauw in het ochtenduur Nu wendt het zonnerad De nacht verdween nog voor zij begon Het licht lonkt aan de horizon Ochtend van het wendend rad En schaduwen dansen op mijn pad Ontsteek nu het zomervuur Dans tot in de nacht Voel de dauw in het ochtenduur Nu wendt het zonnerad Verhaal van uw vaderen Zingt van Godenkracht Heft de hoorn, drinkt ter minne Onder Litha's pracht

Submitted by Corpse Defiler — Feb 17, 2026